Şuan koltuğumda oturmuş dışardaki yağmur ve rüzgarla mücadele eden bahçedeki pembe-yavruağzı yediveren güzel gülleri ve ağaçların uçuşan yapraklarını izliyorum. Minnettar olacak Yaradana şükredecek ne güzel anlarımız oluyor gün içinde...
Aynı zamanda gelecek planlarımı, dualarımı, beklentilerimi ve geleceğe dair umut ve tedirginliklerimi herşeyi herşeyi düşünüyorum bir an.
Şunu farkettim insanın en sevdiği dahi tam olarak hislerini duygularını anlayamıyor bazı zamanlar.
Hayat ne güzel...hayat ne zor... ve hayat ne garip...
Rabbim sen bize hep huzur mutluluk ve sağlık ver..
